* چی ؟ خوبم ؟ بر خلاف ِ اینکه همیشه در جواب ِ هر سؤالی ، کلمه ی مزخرف ِ " خوبم " رو استفاده می کنم ، اما الآن باید بگم ، اصلاً خوب نیستم . در حال ِ پوست انداختنم . از همین اولش ، توی امتحان ها ، یَک پوستی ازمون کنده شده که دیگه آخرش معلومه . دیروز یه امتحان داشتم ، امروز هم یه امتحان داشتم ، فردا هم دارم باز . و داستان همچنان ادامه دارد تا 13 بهمن .
* امروز من واقعاً معنی ِ " هوا سرده مثل ِ سگ " رو خووووب فهمیدم . شما که نمی دونید توی دُهاتی که دانشگاه ِ ما توشه ، چند برابر سرده . تابستون هاش غیر از اینکه از گرما خفه می شیم ، همینطور که روی آسفالت ایستاده ایم ، کفش هامون در حال ِ ذوب شدنند و زمستون هم باید هی بندری بریم و هی دندونامون به هم بخوره .
* هه ! بیا ببین این به من چی می گه ! به من می گه تا 60 کیلو هم نُرمالی !
اگه نُرماله ، پس چرا من دارم احساس ِ خفگی می کنم ؟ اگه نُرماله ، پس چرا عرضم اندازه ی طولم شده ؟ ... توی این ترم ِ لعنتی ، 5/3 کیلو وزن اضاف کردم ! و نفسم بالا نمیاد . تمام ِ آذرماه رو که من میان ترم داشتم . حالا هم که به دلیل ِ پایان ترم ها ، اصلاً حرف ِ رژیم رو نباید بزنم . چون این تمرکز ِ من ، با پُر بودن ِ شکمم رابطه ی مستقیم داره و به محض ِ احساس ِ گرسنگی ، کلافه می شم و تمرکز پـَـــر ... . یه چیز ِ دیگه هم هست ، اینکه مردُم که غُصه می خورن ، میلشون به غذا کم می شه ، اونوقت من که غُصه می خورم ، هی احساس ِ گرسنگی می کنم . جالبیش اینه که اکثر ِ اوقات نیم ساعت بعد از غذا ، یادم می ره که غذا خورده ام ، حتی اگه تا خرخره هم غذا خورده باشم ، اصلاً احساس ِ سیری نمی کنم و گاهی اوقات هم اصلاً یادم نمیاد که چی خورده ام !!! من هر چی هی به خودم توی تنهایی قول بدم که رژیم می گیرم و ورزش می کنم ، می زنم زیرش و هی می گم از فردا شروع می کنم . من اینجا ، در حضور ِ شما ، قول می دم که از 13 بهمن تا 1 اسفند ، حتماً وزن کم کنم . فقط اینقدر برای خودم وقت گذاشتم ، چون اگه زمان ِ بیشتری تعیین کنم ، می ترسم یهو کشیده بشه به اونور ِ سال ! این اضافه وزن مال ِ همین ساله و باید قبل از نوروز ، از زندگی و هیکل و ریخت ِ من پااااک بشه . به خاطر ِ مطرح شدن ِ این موضوع در حضور ِ شما ، من حتماً سر ِ قولم می مونم .
بعداً نوشت : سر ِ همین لَغو ِ امتحانات ِ دانشگاه آزاد از 22 الی 30 دی ماه ، این مخابرات چه سودی که نبرد !!! .... حسابش رو بکن ، فقط من ، به 6 نفر زنگ زدم و یک ساعت مشورت کردیم که بخونیم یا نخونیم امتحان ِ فردا رو . به هر کی هم زنگ زدم ، پُشت ِ خطی داشت . تمام ِ بچه ها با همدیگه در تماسند و حسابش رو بکـ.ـن که تمام ِ این بچه های دانشگاه آزاد می خوان با مدیر گروه تماس بگیرند ! چه شود !!! و چه اعصابی داره این مدیر گروه ِ ما ! من که باید بگم ، خوشحال که نشدم ، هیچ ؛ تازه بدبخت هم شدم . اصلاً معلوم نیست این لَغوی ها رو چطور جا بدن توی امتحانات ِ بهمن ماه . یهو دیدی یه برنامه ی فشرده ی جدید دادن دستت ، حرف هم نمی تونی بزنی ! تمام ِ درس های این ترم ِ من ، همشون سخخخخخخخخخخخت هستند . من برای امتحان هام ، همیشه ریلکس هستم . حالا ببین چقدر سخت هستن این امتحانا که من ِ به این ریلکسی ، می گم سخته ! ... و داستان ِ ما همچنان پا در هواست ! ( همون داستان ِ پارگراف ِ اول ) ...... جمعه شب ، ساعت ِ 22:00
ب . ر : اینـو بخون ، جالبه !
