دستت درد نکند
که دانه های بافتنی خوش طرح دوستی مان را
دانه
دانه
حالا که بهبهه ی زمستان است
تا دانه ی آخر شکافتی!
پی نوشت 1 :
برای گنجیشکَک
پی نوشت 2 :
توی زمستان ِ زندگی ، گیر کرده ام . تمام ِ بدنم بی حس شده است از سرما . توی این سرما و این روزهای خاکستری ، به دوستی نیاز دارم که با من بخندد ، با من بگرید . و تو ای گنجیشکَک ! کاش ... کاش ... . خودت می دانی چه می خواهم بگویم .
+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۳۸۹/۰۳/۰۶ ساعت 5:41 توسط نـ ـارنجی
|