اینکه چند هفته ست حوصله ی خوندن ِ هیچ پُستی در مورد  ِ کانادا ندارم ، اینکه نظرات ( پرسش و پاسخ ِ ) سایت ِ "مهاجران کانادا" رو که همیشه می خوندمش ، 678 تا نظر  ِ نخونده توی گودرم داره ، نگرانم می کنه . دلم نمی خواد تسلیم بشم . من ، تنها رؤیایی که توی دلم زنده مونده و بهش امید دارم ، مهاجرت هست . اینکه این روزها دارم از خبرها و قوانین ِ جدیدش فرار می کنم ، نگرانم می کنه .

 

می دونی ؟ اگه یه روز دیدی تسلیم شده ام و در جواب ِ سؤالت گفتم من ایـ ـران رو دوست دارم ، یا راضی ام به زندگی با این فرهنگ و این مردم  ِ مدرک گرای بی سواد و این مذهـ ـب ِ تحمیلی ، بدون که من مدت هاست مُرده ام .

 

 

 

 

من بودن ِ بی رؤیا را باور نمی کنم   !
باید فاتحه کسی را که رؤیا ندارد خواند  !

 

                                        یغما گلرویی