داشتم توی آب شلنگ تخته می انداختم که دیدم مربی ِ شنا اون بالا وایساده ، چشم هاش گرد شده ، دهنش باز مونده و داره می زنه پُشت ِ دستش . منظورش این بود که دست و پا زدن ِ ت در حد ِ فاجعه است . منم نیشم تا بناگوش باز بود . وقتی می خوام دست و پا رو همزمان با هم بزنم ، هنگ می کنم .
پریدم توی آب ِ 4 متری ، جاتون خالی ، نفس کم آوردم ، یه عااالمه آب خوردم ، بعد اومدم بالا و نمی تونستم نفس بکشم . بعدش دوباره پریدم ، که یعنی پای دوچرخه بزنم ، خُب هنوز یاد نگرفته ام ، در نتیجه قُـلُپ قُـلُپ رفتم زیر ِ آب . دستپاچه نشدم ( برعکسه هااا . توی آب ِ 1.5 متری دستپاچه می شم ، اما توی آب ِ 4 متری ، با خیال ِ راحت زیر ِ آب می مونم ) ، فقط دستم رو دراز کردم که انگشت هام از آب بزنه بیرون ، که یعنی "من رو بکش بالا" . (خدای من ! چقدر این پای دوچرخه زدن توی آب ، سخته . )
مربی می گه تو چرا وقتی دست و پا می زنی سَر ِ ت روی آبه ؟ بهش می گم می خوام مثل ِ این قهرمان های شنای توی تلویزیون شنا کنم ، که هی سر ِ شون روی آب اینور و اونور حرکت می دن . هنوز به تکنیک ِ هواگیری نرسیده ایم ، می خوام اجراش کنم :دی
