بَه بَه بَه بَه . چقدر خوبه که آدم از دیدن ِ عکس های خودش لذت ببره . مهم نیست که آماتور باشه یا حرفه ای .
به خودم قول داده ام که دیگه به هیچ وجه ، از حالت های اتوماتیک ِ دوربینَم استفاده نکنم . حتی اگه قشنگ ترین لحظه ها رو ، عین ِ گـُه ثبت کنم . باید عکاسی یاد بگیرم . دوربین ِ نیمه حرفه ای گرفته ام ، که از حالت های اتوماتیک ِ ش استفاده کنم ؟ به استاد ِ عکاسی ام هم گفته ام که فعلاً هیچی بهم یاد نده ، ببینم خودم چقدر عرضه دارم . ] استاد ِ عکاسی ام ؟ یه دوست ِ دوست داشتنی : ) [ برای بعضی عکس ها ، نیازه که سه پایه با خودم ببرم . فردا عصر ، سه پایه می برم . برای جمعه صبح هم ، سبد ِ دوچرخه ام کارَم رو راحت می کنه . می شه این جور چیزها رو تووش گذاشت : ) قبل از اینکه دوربین بگیرم ، همش به خودم می گفتم "من ؟ عکاسی از طبیعت ؟ خوشم نمیاد از این جور عکس ها" . حالا می بینم اشتباه فکر می کرده ام . خُب مگه طبیعت شاخ و دم داره ؟ دریا و موج ها و طلوع و غروب و پرنده ها و ابرها و بارون ، مگه چیزی غیر از طبیعت هستند ؟ من عاشق ِ عکس انداختن از اینام . سعی می کنم با همین دوربینم ، هنر ِ عکاسی از طبیعت رو یاد بگیرم . اگه اگه اگه دیدم به یه دوربین با امکانات ِ بیشتر نیاز دارم ، یه دوربین ِ بالاتر می گیرم : )
پی نوشت :
تا یاد گرفتن ِ فوت و فن ها ، فعلاً به جای فوتوبلاگ ، عکس هام رو می ذارم توی یه آلبوم ، سمت ِ چپ ِ وبلاگ ، زیر ِ قسمت ِ پیوندها . اگه روی اون عکس ِ دختر و دوربین کلیک کنید ، می تونید عکس های من رو ببینید . جمله ی مربوط به هر عکس هم ، زیر ِ ش نوشته شده : )
