همین که ساعت 10:30 یا 11 شب می شه ، خواهری میاد یه جوری نگام می کنه می گه "چی ؟ چی گفتی ؟ بستنی میکس ؟ می خوای برام بستنی بخری ؟" . یعنی بریم بستنی میکس بخوریم . اون شب ساعت 11 رفتیم گرفتیم . اما اصلاً بهم مزه نداد . بستنی میکس فقط در صورتی بهم مزه می ده ، که با دوستم و شوهرش بخوریم . با هیچکس ِ دیگه بهم مزه نمی ده . اصلاً وقتی بدون ِ اونا می رم بستنی میکس بگیرم ، انگار دارم بهشون خیانت می کنم . انگار دارم تک خوری می کنم . امشب خواهری گفت و من از زیرش در رفتم . بستنی میکس رو باید با سَرو خورد . که طعم ِ جدید رو ، نعنایی رو ، برداره ، پشیمون بشه ، بعد کلاً همه بچشیم و تأیید کنیم که مزه ی خمیردندون می ده . و بگه "از این بخور ! برای دندون هات خوبه . فلوراید داره" ، و همه بزنیم زیر ِ خنده . و تنها کسی که از این طعم بدش نمیاد و می گه "خمیر دندون خوبه" ، ساغر ، دُخمل ِ سه ساله ی اوناست . خُب این دُخمل همیشه خمیردندون ِ روی مسواک رو می خوره . وقتی مسواک زدنش تموم می شه ، کلاً نه توی دهنش ، نه روی مسواکش ، اثری از خمیردندون نیست . انگار که اصلاً بدون ِ خمیر دندون ، مسواک زده : )
پی نوشت 1 :
سپید : دوستم
سَرو : شوهر ِ دوستم
ساغر : دخمل ِ سه ساله ی دوستم و شوهرش
اسم ِ خودم رو هم گذاشته ام "ساقی" . الآن هر چهارتامون با سین شروع می شیم .
پی نوشت 2 :
کلاً خیلی خوبه که آدم سلیقه و ذائقه ی دوست هاش رو بشناسه . مثلاً من می دونم که سپید سُس ِ سفید نمی خوره . یا مثلاً از دلسترها ، دلستر ِ استوایی رو ترجیح می ده . می دونم که سَرو ، کوکا کولا رو به بقیه ی نوشابه ها ترجیح می ده . یا مثلاً فالوده ی زعفرونی رو بیشتر از سفید دوست داره . یا اینکه پاستیل رو ، فقط نوشابه ای دوست داره . و عااالیه وقتی یکی ذائقه ات رو می دونه و همیشه چیزی رو می گیره که خوش ِ ت میاد . خواهر ِ سَرو سوار ِ ماشین می شه و به همه بستنی می ده . بستنی با طعم ِ طالبی رو می ده به من . می گه سرو گفت تو طالبی دوست داری . سَرو چند تا بستنی چوبی با طعم های مختلف می خره ، دراژه ای رو می ده به من . می دونه که من دراژه دوست دارم . و اگه از ماشین پیاده نشم ، بستنی میکس ِ من رو ، با چهار طعم ِ شاتوت ، تمشک ، انار و طالبی می گیره . سر ِ سفره ، انگور رو می ذاره نزدیک ِ من . می دونه که من نون و انگور دوست دارم . اینکه من می دونم خواهری هر چهار طعم ِ بستنی میکس ِ ش رو قهوه ای بر می داره . شکلاتی ، کارامل ، دارک و ... . این طعم ها رو ترجیح می ده به شیرین یا ترش . من فکر می کنم همین علاقه و توجه به دوست داشتنی های همدیگه ست ، که ما رو به هم نزدیک می کنه . اینکه رنگ های مورد ِ علاقه ی همدیگه ، ذائقه ، سلیقه ی همدیگه رو بدونیم و برامون مهم باشه .
