یه هفته ست ، دلم هی کارتون ِ Tangled رو می خواد . هی نگاش می کنم ، هی دلم می خواد . قسمت فانوس های این کارتون ، یه حس ِ خیلی خوب به آدم می ده ، وقتی هم توی یه لحظه ی فوق العاده ، با یه حس ِ عالی تماشاش کنی ، دیگه از ذهن ِ آدم نمی ره . لحظه ای که داشتیم این کارتون رو تماشا می کردیم ، هر دو دراز کشیده بودیم روبروی تلویزیون ، یهو خودش رو کشید بالاتر ، یه قوس به بدنش داد ، و من توی بغلش جا گرفتم . یه حس ِ ناب ، و اون فانوس های دو رنگ توی آسمون .
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۳۹۱/۰۲/۱۸ ساعت 0:29 توسط نـ ـارنجی
|