* مربی می گه برو یه متر بعد از خط ِ بین ِ عمق ِ کم و زیاد ، توی قسمت ِ عمیق بپر و شنا کن . می پرم ، شنا می کنم ، کم میارم . یه متر با مربی فاصله دارم . دارم فرو می رم . عینهو آدمی که داره فرو می ره ته ِ اقیانوس ، دستم رو به طرفش دراز می کنم ، ساکت هستم و چشم هام هم شده عینهو اون گربه ی توی کارتون ِ Shrek . می گه پات رو بذار زمین . در حالی که دارم دست و پا می زنم ، با خودم می گم "این چی می گه ؟ کدوم کف ؟" . وقتی خسته می شم و خودم رو رها می کنم ، فرو می رم و انگشت های پام می رسه به کف . یهو نگاهش می کنم ، می گم "خُب زودتر می گفتی" . ضایع شدم رفت . ( روی نوک ِ انگشت های پام ایستادم و آب تا چونه ام بود )
* مربی ایستاده بالا ، بین ِ عمق ِ کم و زیاد ، و داره به یکی از شاگردها آموزش می ده . به من می گه برو از وسط ِ عرض ِ آب ِ 4 متری ، بپر و شنا کن و بیا سمت ِ آب ِ کم عمق . یعنی از طول شنا کن ، دقیقاً وسط ِ استخر . نه هیچ ناجی فعلاً اونجا ایستاده ، نه خودش اونجا هست و نه هیچ کَس توی آب ِ عمیق هست . فکر می کنم که من اگه اون وسط کم بیارم ، کدومشون می تونه سریع به دادم برسه ؟ مربی می گه برو بپر . من عینهو بچه های لوس ، نگاهش می کنم و چونه ام رو می دم بالا و ابرو بالا می اندازم . که یعنی "نُچ . نمی پرم" . هی میگه "خجالت بکش . برو" . هی باز من چونه ام رو می دم بالا و ابرو بالا می اندازم . آخرش مجبور می شم برم همونجایی که گفته ، بایستم . وسط ِ عرض ایستاده ام . هی دزدکی عینهو خرچنگ ، به پهلو حرکت می کنم و میام طرف ِ دیواره ی استخر ، که یعنی از کنار و موازی با میله ی دیواره شنا کنم ، که اگه کم آوردم ، میله رو بگیرم . از وسط ، یه متر می رم سمت ِ کناره . مربی ، از اون دور ، به وسط اشاره می کنه که یعنی "گفتم از وسط" . من اما ، یه متر ِ دیگه می رم سمت ِ کناره . اینقدر مثل ِ خرچنگ هی چپ و راست می رم ، تا آخرش اون برنده می شه و منم دل می زنم به دریا و شاتالاپ ، نیم شیرجه می رم و می رم طرف ِ مربی . فقط دو دست ، کرال ِ سینه می رم ، می ترسم هواگیری کنم و به جای هوا ، آب بخورم ، پس سریع می چرخم و به صورت ِ کرال ِ پُشت می رم تا پیش ِ مربی ، یه کم هم پای دوچرخه می زنم ، و می رم بالا . و دوباره از اول : ) این کرال ِ پُشت ، عجب چیز ِ خوبیه . خیلی دوستش دارم . آی راحته . وقتی توی کرال ِ سینه کم میارم ، با یه چرخش ِ سریع ، می رم کرال ِ پُشت .
جلسه ی بعدش ، هواگیری رو راه افتادم و دیگه کمتر می ترسم . پای دوچرخه هم تقریباً یاد گرفته ام ، فقط باید دست هام رو قوی کنم . امروز جلسه ی آخر بود . تصمیم دارم هفتگی برم توی سانس ِ آزاد تمرین کنم . باید عاااالی شنا کنم . اوهوم . مگه یادتون رفته که خونه ی آینده ی من ، از این استخر خوشگل ها داره ؟ نباید بلا استفاده بمونه : )
* در حالی که دارم کرال ِ سینه می رم ، به کف ِ استخر نگاه می کنم و با خودم می گم "چرا این دلفین ِ کاشی کاری ِ کف ِ استخر ، اینقدر بزرگ شده ؟" یهو می بینم یه چیزی عین ِ دلفین ، سر از خشتک ِ بنده در میاره و من رو واژگون می کنه . یهو یه جیغی می کشم . باز این دختره ست . داره شنای پروانه می ره . عینهو دلفین شنا می کنه ، لباس ِ ش هم آبیه ، عین ِ دلفین ِ کف ِ استخر . ( نَه اینکه چشم هام ضعیفه و عینک ِ شنا هم استفاده نمی کنم ، زیر ِ آب رو ، تار می بینم ) . توی استخر ، ما ، سر ِ مون می خوره به هم ، سر از بغل ِ هم در میاریم ، سر از خشتک ِ هم در میاریم . چی می شد اگه استخر ، پسر و دختر ، مختلط بود ؟ 
